پیشرانه و قوای محرکه یکی از نشانه های توان صنعت خودروسازی یک کشور است. شاید تا به امروز صنعت خودروسازی ایران در زمینه توسعه قوای محرکه اعم از موتور و گیربکس عقب مانده بود، اما طی مدت اخیر اقدامات بسیار مهمی هم در راستای توسعه پیشرانه های جدید و مدرن و هم گیربکس اتوماتیک انجام شده که این اقدامات را می توان نقطه عطفی در صنعت خودرو کشور دانست. ایران خودرو به عنوان بزرگترین خودروساز ایران طی ماه های گذشته ضمن توسعه پیشرانه های جدید و بروزرسانی قوای محرکه محصولات خود، اقدامات مهمی در راستای افزایش تیراژ تولید پیشرانه نیز انجام داده تا بتواند زمینه رشد تیراژ محصولات خود و همچنین فروش پیشرانه به سایر شرکت ها را فراهم کند.
به گزارش خودرونویس، ایران خودرو در سالهای اخیر برای محصولات سواری خود از پیشرانه های TU5، Tu3، XU7 و EF7 در دو مدل تنفس طبیعی و توربوشارژ استفاده کرده است. با توجه به اینکه طراحی و تکنولوژی این پیشرانه ها به چندین دهه قبل مربوط می شود، ایران خودرو تصمیم گرفت با هدف عرضه محصولاتی مدرنتر، با آلایندگی کمتر و مطابق با استانداردهای روز، دست به ارتقا پیشرانه های فعلی خود بزند. در همین راستا پیشرانه TU5P را توسعه داد که اکنون روی خودروهایی نظیر تارا، پژو 207 و رانا پلاس نصب شده است. این پیشرانه تا حد زیادی نسبت به پیشرانه TU5 معمولی تغییر کرده و دارای سیستم زمانبندی متغیر سوپاپ ها و پمپ روغن با فشار متغیر است. این تغییرات موجب افزایش راندمان و بازده موتور TU5P شد و توان آن را از 105 به 113 اسب بخار رساند و در عین حال دوام پیشرانه، آلایندگی و مصرف سوخت آن را کاهش داد.
معرفی پیشرانه XU7 پلاس
در گام بعدی ایران خودرو پیشرانه قدیمی و پرمصرف XU7 را که روی خانواده پژو 405، پارس و سمند نصب می شد را بروزرسانی کرد و نتیجه کار توسعه پیشرانه XU7P بود. این پیشرانه که که در دو مدل بنزینی و دوگانه سوز اکنون روی محصولات ایران خودرو نصب می شود تفاوت های زیادی به پیشرانه پایه از جمله تغییر منیفولد ورودی هوا، میل بادامک، سرسیلندر، یاتاقان، میل لنگ، شاتون و رینگ پیستون داشته و در نسخه دوگانه سوز نیز ریل گاز و انژکتور CNG برای هر یک از سیلندرها طراحی شده تا توان تولیدی موتور در هنگام استفاده از گاز نسبت به موتور قبلی افزایش یابد.
معرفی پیشرانه EFP در دو مدل توربو و تنفس طبیعی
اما گروه صنعتی ایران خودرو به تازگی دست به ارتقا موتور ملی خود یعنی EF7 زد که نتیجه آن معرفی پیشرانه EFP در دو مدل تنفس طبیعی و توربوشارژ بوده است. این اقدام پس از آن صورت گرفت که ایران خودرو در مهرماه موفق به افزایش ظرفیت تولید روزانه موتور ملی و رساندن آن به مرز 1000 عدد در روز و فراتر رساند تا بتواند ضمن رشد تیراژ تولید، فروش پیشرانه به شرکت های مختلف از طریق ایکو پاورترین را دنبال کند. چراکه امروزه تنها فروش خودرو راه درآمدزایی یک خودروساز نیست و خودروسازان مختلف از راه های مختلف از جمله همین فروش پیشرانه به دیگر شرکت ها نیز کسب درآمد می کنند. پیشرانه EFP را نباید پیشرانه EF7 بروزرسانی شده دانست، چراکه تقریبا هیچ قطعه مشترکی ندارد و تنها وجه اشتراک نام آنهاست. هرچند پیشرانه EFP در مدل تنفس طبیعی چندان افزایش قدرت نسبت به EF7 نداشته، اما ایران خودرو اقدامات بسیار مهمی را در راستای کاهش مصرف سوخت، تعمیر ساده تر و ساده سازی تولید، افزایش کیفیت و دوام و … انجام داده است. اما گل سرسبد پیشرانه های ایران خودرو را اکنون باید موتور EFP توربو یا همان TCP دانست. این پیشرانه که اکنون قدرتمندترین پیشرانه تولیدی داخل ایران بوده و نسبت به پیشرانه های خودروهای چینی با سیستم سوخترسانی مولتی پورت هم قدرتمندتر است، قادر به تولید 163 اسب بخار قدرت و 240 نیوتن متر گشتاور است.
دور درجا و آرام موتور EF پلاس را هم از 850 به 650 دور بر دقیقه کاهش یافته که این موضوع نیز به کاهش مصرف سوخت و آلایندگی کمک زیادی می کند. وزن موتور EF پلاس در مدل تنفس طبیعی یک کیلوگرم و در مدل توربوشارژ چهار کیلوگرم نسبت به موتور EF7 و TC7 قدیمی کاهش یافته است. در زمینه کاهش اصطکاک اقداماتی در زمینه بهبود گرانروی، کاهش اصطکاک رینگ ها و بوش DLC انجام شده است. در زمینه بهبود احتراق هم بهبود سامانه زمانبندی متغیر سوپاپها CVVT دوگانه، افزایش تراکم داخل محفظه احتراق، محرک برقی دریچه هدر رو توربوشارژ برای کاهش لگ توربو، چند راهه دود ورقکاری، بهبود سامانه بخار روغن و … را انجام داده است و سیستم هواگیری و مکش هوا سیستم خنک کننده را نیز تغییر داده است. قطعات اصلی موتور EFP شامل میل لنگ، یاتاقانها، شاتون، پیستون، میل بادامک، سرسیلندر، منیفولد هوای ورودی، منیفولد دود خروجی، سیستم توربوشارژ، سیستم خنک کننده و … آن کاملا متفاوت از EF7 و TC7 است.
پیشرانه های سه سیلندر ایران خودرو قلب تپنده محصولات آینده
اما مهمترین اقدام ایران خودرو قطعا توسعه خانواده پیشرانه های سه سیلندر بوده که انواع مختلفی داشته و قرار است که در آینده روی محصولات مختلف این شرکت نصب شوند. ایران خودرو در اوایل سال جاری قدرتمندترین واریانت موتور سه سیلندر خود را معرفی کرد که در آینده توانبخش محصولات تولیدی گروه صنعتی ایران خودرو خواهد بود. در تمام کشورهای دنیا با هدف کاهش مصرف سوخت، آلایندگی و هیبریدسازی خودروسازان ملزم به کاهش حجم موتور و تعداد سیلندرها شده اند. ایران خودرو هم با الگوبرداری از خودروسازان مطرح جهان، یک خانواده متنوع از پیشرانه های سه سیلندر اعم از بنزینی و دوگانه سوز، تنفس طبیعی و توربوشارژ و حتی با سیستم سوخت رسانی GDI تزریق مستقیم را توسعه داده تا بتواند اهداف آینده ایران خودرو در خصوص کاهش مصرف سوخت محصولات، پاس کردن استانداردهای آلایندگی یورو6 و همچنین توسعه قوای محرکه میکرو هیبرید، هیبرید و پلاگین هیبرید را پوشش دهد.
دستیابی ایران خودرو به دانش تولید خودروهای برقی
لازم به ذکر است که ایران خودرو تنها در زمینه خودروهای درونسوز فعالیت نکرده و این شرکت به خوبی می داند که آینده برای خودروهای برقیست. هرچند که صنعت خودروسازی ایران تا به امروز در زمینه تولید خودروهای برقی عقب ماندگی داشته، اما ایران خودرو با اتکا به دانش مهندسین خود توانست در مدت زمان کمی نسخه نزدیک به نمونه تولیدی تارا برقی را معرفی کند. همچنین در خصوص کراس اوور ری را، پروژه طراحی واریانت برقی این خودرو همزمان با توسعه مدل بنزینی به صورت موازی انجام می شود و در سال آینده نسخه برقی کراس اوور ری را نیز معرفی خواهد شد.
توسعه پیشرانه های مدرن، زمینه ساز شکلگیری ایکو پاورترین (ایران خودرو پاورترین) شد تا ایران خودرو بتواند قوای محرکه خودروهای تولیدی شرکت های دیگر داخلی را نیز تامین کند. هم اکنون ایران خودرو با برخی از شرکت های خودروساز داخلی از جمله سایپا و دیار خودرو در زمینه خودروهای سواری و زامیاد و عقاب افشان در زمینه خودروهای تجاری در خصوص تامین پیشرانه و قوای محرکه توافق کرده و با آغاز تولید انبوه قوای محرکه مدرن و جدید سه سیلندر، این امکان وجود دارد که برای پیشرانه های تولیدی ایران خودرو مشتریانی از خارج از کشور نیز وجود داشته باشند.
دیدگاه شما چیست؟